Extreme Dream Concert

งานประกวดน่ะ

ไปเล่นแหละ

แต่ไม่หมดทุกคน ขาดน้องรัล นักร้องนำขาซุกซนของเราไปอย่าน่าเสียดาย

โห่ยยย  ก็เสียดายนี่นา

แต่ก็อยากจะเล่นแหละ เลยชักชวนรุ่นน้องที่เค้าให้ความเคารพนับถือและติดตามวกเรามาโดยตลอด(มีคนแบบนี้เรอะ  น่าขำ!)

เธอคือน้องโบ  เด้กเพชรบุรีที่โถ่สังขารอ่อนๆมาเมืองกรุงเพื่อมาเปิดประสบการณ์สุดหฤโหด....

ก็ยอมรับครับ  ว่าอ่อนซ้อมกันพอสมควรกับงานนี้  แต่ก็ภูมิใจที่ตีโจทย์แตก  และทำการต่อสู้กับตัวเองได้สำเร็จ

......การรีอะเร้นจ์ออกมาน่าทึ่ง

แต่ก็นะ...  เมื่ออ่อนซ้อม  ความพร้อมก็วูบลงไปด้วยกัน

ดังนั้นก็เลยไม่หวังอะไรมากมายไว้ตั้งแต่แรก  ถือว่าพากันมาหาประสบการณ์ใหม่ๆ

คิดในแง่นี้ซะยังดีกว่านะ5555

งานจบไปแล้วแหละ  ขอแต๊งหน่อย

ขอบคุณ.....พี่ทีมงาน ของเซ็นเตอร์พ๊อยในทุกท่าน ทุกกรณี  ทุกความเอื้อเฟื้อ

ขอบคุณ.....พี่บ๋อม ที่เอื้อเฟื้อคีย์บอร์ดแก่ตุ๊กกี้น้องใหม่ของเรา

ขอบคุณ.....น้องโบ ที่อยากจะลองหาประสบการณ์   แค่ก้าวผ่านคำว่ากลัวแล้วก้าวออกจากสู่คำว่ากล้า แล้วจะได้รับในสิ่งที่ไม่เคยเจอ   แจ๋วจริง ลองดิ่!

ขอบคุณ.....Waranoon สำหรบรูปภาพทั้งหมด  ร้อยกว่ารูปเอง   ถ่ายไเถ๊อะ  ดีกว่าไม่มีรูปให้ดูย้อนหลังแล้วเมาท์กันไม่แตก

ขอบคุณ.....กำลังใจ จากอะไรก็ตามแต่ ให้พวกเราอยากทำในสิ่งที่ต้องการ

ขอบคุณ.....จินตนาการที่ทำให้เราแสดงความสามารถออกมาได้นระดับหนึ่ง

ขอบคุณ.....ความฉุกละหุก(อีกครั้ง)ที่เป็นอุปสรรคท้ายทายให้เรารู้ว่า  ทีหลังถ้าเลือกได้  พวกเอ็งอย่าไปซ้อมกันตอนซาวด์เช็คอีกนะ  555555++ เทพชิบ 

ขอบคุณ.....อุปสรรคทั้งปวงที่โถมเข้ามา   เพราะไม่ว่ามากน้อยเพียงใด   ก็จะทำให้เรารู้ว่าความสำเร็จเรายิ่งใหญ่ขนาดนั้นนี่เอง  โอ้ส!(ถึงแม้ตอนนี้ยังไม่เสร็จสมอารมณ์หมายก็เถอะ)

ขอบคุณ.....ไฟ!ที่ทำให้มีแรงขับเคลื่อนกำลังใจเป็นกลไกให้เรามีกำลังที่จะทำอะไรหลายๆอย่างต่อไปได้อีกโดยไม่แคร์โลกภายนอกมากมายนัก

ขอบคุณ.....พวกเรากันอีกนี่แหละ  เพราะแต่ละคนก็มีบทบาทที่ไม่เหมือนกัน  บางคนเป็นแกนหลัก  บางคนเติมเต็ม  นั่นหมายถึง  เราขาดกันไม่ได้  รักกันไว้ตลอดอย่างนี้แหละ  ดีแล้ว!

ขอบคุณ......

ขอบคุณณณ

ขอบคุณณณณณณ

ปล.โอกาสหน้าคงจะได้มาขึ้นเวทีนี้อีกในฉบับสมบูรณ์แบบ แล้วคุณจะรู้ว่าพวกเรามากัน(จริงๆ)แล้ว... (นะ)5555

ไปอัดต่อแล่ว แบร่ๆ